ร้านอาหารแต่ละประเภทมีเงื่อนไขเรื่องเครื่องดื่มไม่เหมือนกัน ร้านบุฟเฟต์ที่ลูกค้าเติมเองไม่จำกัด กับร้านที่ขายเครื่องดื่มเป็นแก้ว มีโจทย์คนละอย่างโดยสิ้นเชิง
การเลือกผงชงดื่มจึงไม่ใช่แค่เลือกรสชาติที่ชอบ แต่ต้องดูว่าเข้ากับรูปแบบการเสิร์ฟและโครงสร้างต้นทุนของร้านหรือไม่
บทความนี้รวบรวมสิ่งที่ควรพิจารณาก่อนตัดสินใจ
ดูจากรูปแบบการเสิร์ฟ
ตู้น้ำปั่นหรือตู้เครื่องดื่มบริการตัวเอง
เครื่องดื่มต้องอยู่ในตู้ตลอดช่วงเปิดร้าน ผงที่ใช้จึงต้องละลายดีในน้ำเย็นและไม่ตกตะกอนระหว่างวัน
หากผงตกตะกอน แก้วแรกกับแก้วท้ายจะรสชาติไม่เท่ากัน ซึ่งเป็นจุดที่ลูกค้าสังเกตเห็นได้ง่าย
สีที่คงที่ตลอดวันก็สำคัญ เพราะเครื่องดื่มในตู้ใสเป็นสิ่งที่ลูกค้าเห็นก่อนชิม
ชงเป็นแก้วตามออเดอร์
ร้านที่ชงทีละแก้วมีความยืดหยุ่นมากกว่า แต่ต้องการผงที่ละลายเร็วเพื่อไม่ให้ลูกค้ารอนาน
ความสม่ำเสมอระหว่างพนักงานแต่ละคนเป็นประเด็นหลัก ซึ่งผงสำเร็จรูปที่มีสัดส่วนแน่นอนช่วยแก้ได้
ดูจากประเภทอาหารที่ร้านขาย
ร้านปิ้งย่างและหมูกระทะมีอาหารที่มันสูง เครื่องดื่มที่เหมาะจึงควรมีความเปรี้ยวหรือความสดชื่นช่วยตัดเลี่ยน
ชามะนาวได้รับความนิยมในร้านกลุ่มนี้มานาน เพราะความเปรี้ยวตัดความมันได้ดีและเป็นรสชาติที่ทุกคนคุ้นเคย
ชาพีชเป็นอีกตัวที่ร้านบุฟเฟต์เลือกใช้มาก เพราะหอมหวานกำลังดี ดื่มง่าย และเป็นรสชาติที่ลูกค้าทุกวัยรับได้
สำหรับร้านอาหารที่รสชาติจัดจ้าน เครื่องดื่มที่หวานเย็นช่วยบาลานซ์ได้ดีกว่าเครื่องดื่มที่เปรี้ยวจัด
ดูจากโครงสร้างต้นทุน
ร้านบุฟเฟต์ ต้นทุนต่อหัวคือตัวชี้วัด
เมื่อลูกค้าเติมได้ไม่จำกัด สิ่งที่ต้องรู้คือต้นทุนเครื่องดื่มเฉลี่ยต่อหัว ไม่ใช่ต่อแก้ว
ผงชงดื่มสำเร็จรูปที่มีอัตราส่วนแน่นอนช่วยให้คำนวณตรงนี้ได้แม่นยำ และวางแผนสั่งซื้อล่วงหน้าได้
ร้านที่ขายเครื่องดื่มแยก ต้นทุนต่อแก้วคือตัวชี้วัด
ร้านกลุ่มนี้ต้องคำนวณกำไรต่อแก้วให้ชัด การรู้ต้นทุนผงต่อแก้วที่แน่นอนช่วยตั้งราคาได้มั่นใจ
อย่าลืมต้นทุนแฝง
ของเสียจากการผสมผิดสัดส่วน เวลาที่พนักงานใช้เตรียม และเครื่องดื่มที่ต้องทิ้งเพราะรสชาติเพี้ยน ล้วนเป็นต้นทุนที่หลายร้านไม่ได้นับ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
เลือกรสชาติจากความชอบของเจ้าของร้าน
ลูกค้าของร้านอาจมีรสนิยมต่างจากเจ้าของ การทดลองกับลูกค้าจริงก่อนตัดสินใจสั่งจำนวนมากช่วยลดความเสี่ยง
ไม่ทดสอบในตู้จริงก่อน
ผงที่ละลายดีในแก้วอาจมีปัญหาตกตะกอนเมื่ออยู่ในตู้เป็นเวลานาน การทดลองในสภาพเดียวกับที่ใช้จริงจึงจำเป็น
สั่งมากเกินไปในครั้งแรก
ควรเริ่มจากปริมาณที่มั่นใจว่าใช้หมดในระยะเวลาที่วางแผนไว้ แล้วค่อยเพิ่มเมื่อรู้ยอดใช้จริง
คำถามที่พบบ่อย
ขอตัวอย่างมาลองก่อนได้ไหม
ได้ และแนะนำให้ทำ โดยเฉพาะการลองในตู้จริงของร้านเพื่อดูว่าละลายดีและคงตัวตลอดวันหรือไม่
ปรับความหวานตามร้านได้ไหม
ปรับได้ เพราะแต่ละร้านมีกลุ่มลูกค้าและลักษณะอาหารต่างกัน บางร้านต้องการหวานน้อยลงเพื่อให้ดื่มได้หลายแก้ว
ทำรสชาติเฉพาะของร้านได้ไหม
ได้ ทีมพัฒนาสูตรสามารถออกแบบรสชาติเฉพาะตามโจทย์ โดยเริ่มจากบอกภาพรสชาติที่ต้องการและตัวอย่างที่ชอบ
สรุป
การเลือกผงชงดื่มควรดูจากรูปแบบการเสิร์ฟ ประเภทอาหารที่ร้านขาย และโครงสร้างต้นทุนของร้านเป็นหลัก
ชาพีชและชามะนาวเป็นสองรสชาติที่ร้านบุฟเฟต์และหมูกระทะเลือกใช้มากที่สุด เพราะดื่มง่ายและเข้ากับลักษณะอาหาร
ก่อนสั่งจำนวนมาก ควรขอตัวอย่างมาทดลองในสภาพการใช้งานจริงของร้านเสมอ
อ้างอิง
- ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 281) พ.ศ. 2547 เรื่อง วัตถุเจือปนอาหาร — สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา
https://exfood.fda.moph.go.th/law/data/complilation/Compi_281.pdf - การใช้วัตถุเจือปนอาหาร — กองอาหาร สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา
https://food.fda.moph.go.th/local-economy/detail-foodadd - General Standard for Food Additives (CXS 192-1995) — Codex Alimentarius (FAO/WHO)
https://www.fao.org/gsfaonline/docs/CXS_192e.pdf



